ΒΟΛΤΕΣ ΤΟΥ ΑΔΕΣΠΟΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ

και λόγια..........

Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Άνδρος

Άνδρος που σε ακούμε κάθε αυγή
και κάθε καλοκαίρι
Άνδρος με το μελαχρινό λαιμό
και τα λευκά βαπόρια
Άνδρος που στους μηρούς σου ανάμεσα
παίζουν κρυφτό τα κοριτσάκια
Άνδρος που στέκεσαι γυμνή
μπρός τον καθρέφτη
με όλα τ' αμαρτήματα να στάζουν
Άνδρος χρυσόμαλλο δέρας
του οργασμού
ξέρεις εσύ που κολυμπά η καρδιά μου ευτυχισμένη!






























































Σάββατο, 12 Απριλίου 2008

Καστοριά, βόρεια παραλία, έξω απ' το σπίτι μου


δυο κύκνοι που σφίγγουν τ' άσπρο το βαθύ
γύρω απο το λαιμό τους


το βράδυ ακούγεται βροντόφωνο το ΑΧ!
στο αιωνόβιο δάσος


πάνω στο νερό θα μείνουν
τα μεγάλα φθινοπωρινά φύλλα
και μια λυπημένη βαρκούλα
τα καράβια των ιθαγενών



και μόλις αρχίζει η βροχή
ο σιωπηλός τρελός με το τσιγάρο του
διαδίδει ονόματα πουλιών
γυμνός, ωραίος, επαναστάτης


βάρκες κατοικίες των πουλιών
σαν ένοχοι για τόση ομορφιά
χωρίς ν' αλλάζουν λέξη








Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2008

ΧΙΟΝΙ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΟ

εικόνισμα απο νιφάδες
ενσαρκώνεις τον πόνο στην ερημιά
δρόμος παγωμένος
αρπαχτικός

με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους
Κυψέλη
Γιάννενα
Χρυσή
Πευκόφυτο
Γράμμος
Αρρένες
χτυποκάρδι χιονιού τρομαγμένου

ποιο έρεβος σε κραυγάζει!
άτιμο πένθος
που βουίζεις στα κολοσσαία


αναπνέω τη φρεσκάδα
που μου αφήνει το λευκό του χιονιού
ετοιμόγεννες γλύκες
Ω! νιότη
πιασμένη στο δόκανο του χρόνου
και τώρα είμαι έρημος


ΠΡΕΣΠΕΣ



στου δάσους το νερό

σταλαχτίτες

κι απο κάτου Φλώρινα

πίστεψα σε κάθε δυνατή μαγεία

σε κάθε όργιο που αναθυμιάζει


Αχ! τα μπιστόλια μας

φανατισμένες αλογόμυγες







μια με το δίκρανο να τρυπήσω το σατανά



η βάρκα μου δε ζητά προσευχές

χαράσει το δρόμο

σε μια φωλιά απο φλόγες

ιαχές , τούμπανα, χορός στα καλάμια



το νοσοκομείο των πουλιών

φύλακας των ιερών σωμάτων

τα σκάγια μαζεύει κυνηγών

το αίμα των πουλιών

τα εμβατήρια








νούφαρα αγαπημένα

σε σας προστρέχω

με τη γύμνια μου στην ομορφιά



το λάλημα του πετεινού

στις αμαυρότατες πολίχνες





Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2008

ΜΗΛΟΣ ΜΕΤΑΛΑΒΙΑ

το έσπειραν εδώ οι άγριοι άνεμοι
κι αυτό για τα σκουλήκια
να βρεί τον καπετάνιο του

η καμπύλη της στεριάς μας αφουγράζεται


τζάμι θολό κι ο ήλιος τα προικιά του


πόσα χταπόδια άνθισαν στον ήλιο
καταμεσήμερο οι σκιές


τα ορυχεία τώρα πια χαρίστηκαν στη θάλασσα
τουρίστριες μέσ' τις στοές
καθώς αλλάζουν δέρμα


πόσο μακριά απ' τα νησιά σε πάει ο ύπνος;




βούλιαξες κήτος στη νυχτιά
σε κατοικούν νεράιδες




σε μια βαλίτσα η Κίμωλος
τι ποίηση έσταζε!



και οι τροχοί σου αθέατοι επάνω στο κορμί μου
βάζει στο μπρίκι τον καφέ η όμορφη
πορτιέρησα του Άδη
με το βρεγμένο πάνω της μαγιό
σαν είδος σαρκοβόρο
μοναχική καντίνα
να κερνά τους εραστές
μπύρες αλμυρά τηγανιτά
και χάδια με το βλέμμα

στα αρχεία του οργασμού δηλωμένες
νυν και αει
εις τους αιώνες των αιώνων
ΑΜΗΝ!










ΧΑΙΡΕ ΚΕΡΚΥΡΑ!

Πως να αφηγηθείς μια Κέρκυρα ολόκληρη
σ' ένα μικρό παιδί
που την κοιτά κατάματα
που την ασπάζεται πρώτη φορά
στον γαλανό καθρέφτη!






και τα ποδήλατα κάτω απ' το δέντρο
να περιμένουν καβαλάρηδες
απ' το κρυφτό τους





και η πόλη με τα οστά της
κολόνες
που κρατούν τα σπιτικά ορθά
τους έρωτες, τα πάθη

τούτα τα μάρμαρα η ελληνοτάτη Οθωμανία δεν επόρθησε




μονάχα μερικές πληγές άφησε η υγρασία




ζηλόφθονα στενά τόσα τακούνια γυναικών
σας περπατήσαν




γη και ουρανός
κι ανάμεσα φανέλλες και βρακιά
να στάζουν μύθους








το σύννεφο φωτοστέφανο πάνω απ' την πόλη
καθώς το πλοίο μας κεντά την ίσαλο γραμμή

Χαίρε Κέρκυρα
οι ανελέητα σφαγμένοι
απ' το χέρι σου εραστές
φυλλοροούν